تاثیر واژه ها و کلمات بر جسم ، ذهن و روان کودکان
در آغاز هیچ نبود . کلمه بود و آن کلمه خدا بود .
کلام و باز هم کلام . بیایید در کلام خود معصوم باشیم و از کلام در جهت انتشار عشق و محبت استفاده کنیم .
می توانیم از کلمات طناب داری بسازیم و هر که را خواسته باشیم بر دار شعر یا کلام خود آونگ کنیم و یا می توانیم با یک کلمه نور امید را در خانه تاریک دلی روشن کنیم و نجات دهنده یک زندگی باشیم و از دریچه نگاهمان شادیش را به تماشا بنشینیم .
مگر نه اینکه سلاحهای مرگبار هم با کلام به حرکت در می آیند و باز هم با کلام از حرکت می ایستند تنها با دو کلمه آتش و آتش بس .
پس کلمات از هر سلاحی در این دنیا قوی تر و مخرب تر هستند اگر که بد استفاده شوند و بهترین نوشدارو و مرهم هستند بر زخم عمیق دلی اگر که بجا و بموقع استفاده شوند و همین کلمات هستند که می توانند جنگی را به صلح و صلحی را به جنگ مبدل سازند و مایه ویرانی خانه ها و کاشانه ها شوند . پس مربیان باید از نقش کلام آگاه گردند و از آن به بهترین وجه در خطاب به دانش آموزان استفاده نمایند . واقعیت این است که کلمات و واژه هایی که در یک مکان ، یک کلاس درس یا حتی یک شهر استفاده می شوند استفاده می شوند ارتعاش خاصی دارند که مانند امواج مثبت و منفی در فضای آن مکان موج می زند و تاثیر مثبت و منفی خود را بر افراد آن محیط می گذارد . خصوصا تاثیر کلام یک معلم بر دانش آموز مانند اثر کلام یک پزشک بر بیمارش است . شاید داستان دکتر چوپرا را شما هم شنیده باشید که وقتی بیمار مشکوک به سنگ کیسه صفرا را تحت جراحی قرار داد و در اتاق عمل مشاهده کرد که بیمارش به سرطان مبتلا است و هیچ کاری هم برایش نمی توان کرد ، شکم بیمار رابست و فردای روز عمل بدلیل اینکه از عکس العمل این بیمار در صورت آگاهی از بیماری کشنده اش آگاه بود به وی گفت : خوب سنگ کیسه صفرایت را برداشتیم و تو اکنون هیچ مشکلی نداری ، برو و شادمان زندگی ات را بکن . در حالی که همه انتظار مرگ این فرد را می کشیدند 6 ماه بعد در عین صحت و سلامت به سراغ پزشکش رفت در حالی که هیچ اثری از بیماری را با خود حمل نمی کرد . این تجربه چنان گرانقدر بود که دکتر دیپک چوپرا در کتابش از آن یاد کرده است و این دقیقا تاثیر کلام بر دیگران است . تاثیر کلام می تواند بیماری را به سلامت ، سیئات را به حسنات ، تلخ را به شیرین ، خار را به گل و مس را به زر تبدیل کند .
بهمین دلیل بود که پیامبر از حقوق فرزند بر والدینش ، انتخاب نام نیک را بر هم شمردند چرا که تکرار یک نام با معنی ، اثرات خود را در شخصیت فرد ظاهر می سازد . و باز به همین دلایل است که بزرگان دین ما فرموده اند که خواب را خوش تعبیر کنید . چنانکه حضرت یوسف به یکی از زندانیان هم بندش که خواب خود را برایشان نقل کرد فرمودند : تو به دار آویخته خواهی شد و زندانی که سخت ترسیده بود عرض کرد دروغ گفتم . و حضرت فرمودند : (( قضی الامرضیه تستفتیان )) چون این کلام را بر زبان آوردم این امر واقع خواهد شد و این همان تاثیر کلام است .
و یا وقتی حضرت علی به رسول الله فرمودند که من نمی توانم آیات قرآن و سخنان شما را بخاطر بسپارم و فراموششان می کنم . حضرت در پاسخ یک جمله فرمودند : (( و تعییها اوذن و اعیه )) و فرمودند بعد از آن هر چه که شنیدم و خواندم در خاطر من ماند و هرگز فراموش نکردم و این تاثیر کلام محمد (ص) بر علی (ع) بود . در این اثر گذاری دو عامل بسیار مهم تعیین کننده خواهند بود . اول خود کلام است و لزوم نیت گوینده و چگونگی ادای آن کلمه و طرز تلفظ آن می باشد . در خاتمه این بحث سوالاتی مطرح می کنیم . آیا آموزش و پرورش استثنایی در انتخاب اسامی و عنوان هایش از بهترین واژه ها و کلمات استفاده می کند ؟
واقعا نمی توان از کلمات و واژه های دیگری به جای کلمات مرسوم مانند استثنایی ، مرزی کم توان ، معلول -دیرآموز-عقب مانده ذهنی... استفاده کرد ؟
مگر این واژه ها کلمات کتاب مقدسند که نتوان آنها را تغییر داد ؟
و بجای آنها از کلماتی استفاده کنیم که اینهمه بار منفی را با خود حمل نکنند ؟
بعنوان مثال آیا کلمه مهرجویان ، پاک دلان از کلمه کم توان یا استثنایی زیباتر بهتر و عمیق تر نیست ؟
منتظر پاسخ های شما هستیم .
ختم کلام را به حضرت مولانا می سپاریم که گوش نوازترین کلام است  .
ای خدای پاک و بی انباز و یار                        دستگیر و جرم ما را در گذار
یاد ده ما را سخنهای رقیق                              تا تو را رحم آورد آن ای رفیق 
 گر خطا گفتیم اصلاحش تو کن                        مصلحی تو ای تو سلطان سخن
کیمیا داری که تبدیلش کنی                              گر که جوی خون شود نیلش کنی
اینچنین میناگری ها کار توست                         اینچنین اکسیرها ز اسرار توست

والسلام علی من التبع المهدی

سید قنبر علی میرفاضلی – مشاور مرکز آموزشی استثنایی مهر