ميزان مواجهه با  اختلالات اسکلتي – عضلاني ناشي از کار در کار در مانگران و فيزيو تراپيست ها :

بر اساس مطالعات علمي گسترده ، اختلالات اسکلتي – عضلاني ناشي از کار ، مشکل شايع و ناتوان کننده در سراسر دنيا مي باشند اما تعداد کمي استراتژي درمان براي کاهش نا توانايي ناشي از کار شناخته شده است(1).

در همين راستا در بسياري از کشورها پيشگيري از اختلالات اسکلتي – عضلاني ناشي از کار جزو اولويت ملي شده است.

اصطلاح اختلالات اسکلتي – عضلاني به شريطي که اعصاب ، تاندون ، عضلات و ساختار هاي حمايتي بدن را درگير مي کند، اطلاق ميگردد.(1)

طبق تعريف سازمان جهاني بهداشت اختلافات اسکلتي عضلاني ناشي از کار چند فاکتوري مي باشند که تعداد زيادي از اين فاکتورهاي خطر شامل جسمي ، سازماني، رواني ، فرهنگي و اجتماعي بصورت محسوسي در ايجاد آنها شرکت مي کنند.

سيستم هاي بهداشتي جزء مشاغل پر خطر به شمار مي آيند. شاغلين در اين بخش در معرض اختلالات اسکلتي عضلاني قرار دارند. طبق تحقيقات انستيتو آمار ميزان ضايعه در اين افراد بسيار بالا و حدودا دو برابر ساير مشاغل مي باشد از جمله اين افراد متخصصين کار درماني و فيزيوتراپي مي باشند.         

در تحقيقي که برروي 541 فيزيوتراپيست و کار درمانگر انجام شد حدودا 91% (488 نفر) درد يا ناراحتي اسکلتي – عضلاني ناشي از کار را از حدود خفيف تا شديد در قسمتي از عمر کاري خود تجربه کرده اند.

در مطالعه Bork  و همکاران نيز 61% از فيزيوتراپيست ها و کار درمانگر ها حداقل در يک ناحيه آناتوميکال مبتلا به نشانه هاي اسکلتي – عضلاني ناشي از کار بوده اند.

با توجه به شيوع  بالايWMSD  در ميان فيزيوتراپيست ها و کار درمانگران، بررسي ميزان مواجهه با اختلالات اسکلتي – عضلاني ضروري به نظر مي رسد بر اساس بررسي QEC که اولين بار توسط BUCKLE  وLI (پيشنهاد شده در سال 1998) در شهر تهران انجام شد .

در اين تحقيق از فرمهاي امتيازدهي ابزار QEC  و پرسشنامه استاندارد شده نورديک و چک ليستهاي ار گونوميک استفاده شد. بهر حال در اين تحقيق گسترده و چند جانبه نتيجه گيري در زمينه مربوط به ميزان و نقاط درگيري و ابتلا ء سيستم اسکلتي – عضلاني در گروه درمانگران چنين مشخص شد:

در گروه کار درمانگران بالاترين ميزان شيوع اختلافات اسکلتي- عضلاني ابتلا در ناحيه مچ دست(42/5%) پس گردن (28/6%1و در گروه فيزيوتراپيستها بالاترين ميزان شيوع ابتدا در ناحيه گردن (50%) و سپس پشت و کمر ( (41/7%ديده شده است.

و متاسفانه شيوع بسياربالايي از اختلالات اسکلتي- عضلاني  گزارش شده است.

با اميد به اينکه در آينده همه کار گران در معرض مشاغل پر خطر و همه گرو  هاي دست اندر کار سيستم بهداشتي با رعايت مسائل ارگونوميک محيط کار ، کاهش سنوات خدمتوتغيير شغل بعد از زمان معين (حد اکثر 15 سال )به بالاترين سطح سلامت دست بيابند.

نقل از : نشريه شماره 1 و 2 انجمن کاردرماني بهار و تابستان 1382 ( IROTA )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــزيرنويس 1)musculoskeletal -disorder WMSD: work  related -